Badanie moczu to jedno z tych badań, które dają lekarzowi bardzo dużo informacji — a opiekun może je niechcący zepsuć lub ocalić jeszcze przed wejściem do gabinetu. Sposób pobrania, pojemnik i czas od pobrania do dostarczenia próbki mają bezpośredni wpływ na wiarygodność wyników.
Poniżej znajdziesz dokładne wskazówki — osobno dla psów i dla kotów — oraz informację o tym, kiedy najlepsze jest pobranie próbki przez samego lekarza.
Pobranie moczu u psa
Pobranie próbki od psa jest stosunkowo proste — wymaga jedynie odrobiny cierpliwości i
wcześniejszego przygotowania.
- Do złapania próbki możesz użyć wcześniej wyparzonej chochli kuchennej — podstaw ją bezpośrednio pod strumień oddawanego moczu. Możesz też pobrać próbkę bezpośrednio do jałowego pojemniczka na mocz, który dostaniesz w aptece lub placówce weterynaryjnej.
- Staraj się zebrać próbkę w środkowej fazie mikcji — pierwsze i ostatnie krople mogą zawierać więcej zanieczyszczeń z cewki moczowej.
- Zebraną próbkę przelej do sterylnego pojemniczka i szczelnie zamknij.
Pobranie moczu u kota
U kotów sprawa jest nieco bardziej skomplikowana, wymaga przygotowania kuwety z odpowiednim żwirkiem.
- Oprócz jałowego pojemniczka i sterylnej strzykawki będziesz potrzebować wyparzonej i dobrze osuszonej kuwety oraz specjalnego niepochłaniającego żwirku, który możesz zakupić w naszej placówce.
- Obserwuj kota — gdy skorzysta z kuwety, jak najszybciej pobierz próbkę za pomocą strzykawki i przelej ją do pojemniczka.
- Im szybciej, tym lepiej — mocz po kilku godzinach w temperaturze pokojowej zaczyna tracić wartość diagnostyczną.
Uwaga: jeśli kot odda kał do przygotowanej kuwety zanim uda Ci się zebrać próbkę moczu: usuń całą
zawartość, wyparz kuwetę ponownie i nasyp świeży żwirek. Zanieczyszczona próbka może dać błędne
wyniki.
Przechowywanie i transport
Czas i temperatura to dwa największe wrogowie dobrej próbki moczu.
- Dostarcz próbkę do przychodni jak najszybciej po pobraniu — najlepiej w ciągu godziny.
- Jeśli nie możesz od razu przyjechać, przechowuj pojemniczek w lodówce w temperaturze 2–8°C. Tak zabezpieczona próbka pozostaje wiarygodna diagnostycznie przez maksymalnie 4 godziny.
- Przed wyjazdem sprawdź, czy pojemniczek jest szczelnie zamknięty i umieść go w woreczku strunowym na wypadek rozszczelnienia.
Kiedy lekarz pobiera próbkę przez punkcję?
Najbardziej wiarygodną metodą pobrania moczu jest cystocenteza, czyli punkcja pęcherza moczowego wykonywana przez lekarza pod kontrolą USG. Próbka pobrana tą metodą jest wolna od zanieczyszczeń, które mogą pojawić się przy naturalnej mikcji.
Cystocenteza daje też lekarzowi dodatkową korzyść: przy okazji USG może ocenić stan pęcherza moczowego — grubość jego ściany i ewentualną obecność złogów czy zmian zapalnych.
Ważne: do punkcji pęcherz musi być dostatecznie wypełniony. Dlatego prosimy, żeby zwierzę nieoddawało moczu tuż przed planowaną wizytą, podczas której zaplanowane jest to badanie.
